Geachte Beleidsverantwoordelijken,

Daar tikt het jaarke weer ten einde en als autochtoon Belselenaar hou ik er aan U weer een Zalig en Gelukkig Nieuwjaar toe te wensen. Dat hoort zo, zoals "goedemorgend" en "goedenavond" zeggen. We menen het immers goed met mekaar, we gunnen mekaar licht en zon en groen, en proper water, want daaraan is de goede gang in het leefmilieu verbonden. Vooral aan dat water dat door onze prachtige gemeente stroomt in een belangrijke beek die we als gouden sieraad dienen te bewaren.

U heeft het zeker al vastgesteld dat de provinciale overheid de hand aan de beek heeft geslagen. Om duidelijk te maken dat met de afwatering dient rekening gehouden te worden is de beekbedding in het centrum, dat is op 200m van de toren, geürbaniseerd.

U is ongetwijfeld ook getuige geweest van het optrekken van appartementen aan het Hof van Belsele. Daar stonden ouderwetse huisjes die urbaniserend-logisch moesten afgebroken en heropgetrokken worden, met in- en uitritten voor garages tot op de oever van de beek.

In landbouwzones wordt de beek over 5m gevrijwaard.

Het heeft me allemaal doen terugdenken aan de afbraak van de Plezantstraat en de omwenteling te Sint-Niklaas voor park en Parklaan om het wegverkeer te verbeteren.

Toen was de aandacht voor de afwatering nog maar weinig van tel , alhoewel het zuiveringstation van die tijd is. Voor beken was er toen nog geen aandacht, ze spoelden lustig de riolen in op weg naar het zuiveringstation dat zijn werk bij regenweer niet aankon en van meet af dringend diende te worden aangepast.

Een relekwietje van de Kokkelbeek is nog bewaard in het stadspark. Het ligt er verloren en krijgt er geen aandacht. Zo is dat in de stad.

De Belselebeek is blijkbaar een beter lot beschoren en dat is om te jubelen geachte beleidsverantwoordelijken.

Nu kan er aandacht komen om de omgeving ervan zo mooi mogelijk te maken als een langgerekt park met een wandeldreef naast de beek en zonder appartementen met garages tot vlak er bij.

"Gewenste ruimtelijke structuur" mag geen ijdel begrip zijn in onze leefruimte.

Daar, in die wandeldreef, zou ik jullie nog willen ontmoeten om er van een rustig wandelingetje te genieten en om nog eens te praten over hoe wij, autochtone Belselenaren, als kind de beek hebben ervaren.

Dat is mijn eerste wens voor het nieuwe jaar: dat we allemaal kunnen wandelen langs de beek en genieten van de rust die er kan heersen.

Er gebeurt nog meer in Belsele, geachte beleidsverantwoordelijken.

Het dorp wordt heringericht. De plannen voor de bovengrond zijn nog niet af, maar aan de ondergrond is aandacht besteed: "Eerst goed afwateren, daarna de rest!" Zo hoort het.

50.000.000 Euro wordt besteed. Een gescheiden riolering moet er voor zorgen dat de Belselebeek niet meer wordt bevuild.

Vijftig jaar geleden werd de toenmalige Dorpstraat van riolering voorzien. Wat een verschil met de huidige planning!

Omdat de baan gedurig vol plassen stond, omdat de straatgreppels stonken naar afvalwaters werden toen riolen gelegd naar de beek. De straat mocht niet stinken.

Er was toen helemaal geen sprake van water proper houden. De burgers wensten een propere straat en hebben ze toen gekregen. Vandaag krijgen ze die weer met een propere Belselebeek er bovenop als iedere burger plichtbewust voor aansluiting op de afvalwaterriolering zorgt. Boeren moeten proper zijn, burgers zijn dat gaarne ook.

Dat is mijn tweede wens, geachte beleidsverantwoordelijken, dat jullie er in slagen, door met de burgers aan één zeel te trekken, om het water van de Belselebeek en haar omgeving proper en aantrekkelijk te maken.

En alle goede zaken bestaan uit drie, ik heb nog een derde wens.

Het voorbije jaar is er iets dat me bijzonder heeft getroffen nl. al dat geruzie op TV.

Er was nieuws over racisten en fascisten en fraudeurs en cordons en pesten en discrimineren en prostitutie en drugs en gewelddaden en ontvoeringen en terreur en politiek en moorden…en afdankingen. Er was, niet te vergeten, ook sex met veel reclame, veel schoon en veel lelijk, en er waren ook nog gewone programma’s, zelfs met "spannende" moorden, die onze avonden vulden.

Geen enkele werkplaats heeft het bijgebracht, zelfs kroonprins Filip geraakte er het noorden bij kwijt.

Het doet me denken aan een Boergondisch verleden: alle middelen lijken goed om rijkdom, macht en invloed te verwerven.

Zonder het te beseffen zijn we van uit het verleden, van kindsbeen af, opgegroeid in oorlogstoestanden, tussen overwinnaars en overwonnenen, tussen posities en opposities: de een tegen de andere.

Niettegenstaande "Eendracht maakt macht!": dat staat in ons Belgisch blazoen geschreven.

We zijn het zo gewend: de slechten vliegen buiten en de goeden werken eendrachtig samen alsof eendracht alleen de goeden betreft tegen de slechten..

Zijn er gezinnen met opposities? Scholen met opposities? Verenigingen met opposities? Fabrieken en werkplaatsen met opposities?

Hoe hing het in onze huiskamers? "Samen leven, samen werken en in wederzijdse trouw liefdevol malkander sterken is de plicht van man en vrouw." Maar dat is ouderwets uit den ouden tijd, niet waar?

"Eendracht maakt macht!" Is dat eendracht om samen te werken of eendracht tegen de andere?

Als burgers kiezen we toch voor mensen waarvan we wensen dat ze eendrachtig samen het bestuur waarnemen? Of wordt ruzie al verzekerd voor de stembeurten worden aangevat?

Gaan de oorlogen verder? Zonder wapens?

Verkozenen worden toch verkozen om samen te besturen, niet om, na allerlei spelletjes, uitgesloten en verplicht tot oppositie gedwongen te worden?

Wat kinderen in de lagere scholen kunnen, samenwerken, dat mag voor volwassen mensen toch geen problemen opleveren?

Dit is dan mijn derde wens, geachte beleidsverantwoordelijken, dat we eendrachtig samenwerkend mogen wonen in een land waar alle opposities en uitsluitingen worden afgeschaft waar alleen rechtstreeks verkozenen de bestuurscolleges uitmaken onder toezicht van eveneens rechtstreeks verkozen, bewuste, verantwoordelijke toezichtraden.

Geachte Beleidsverantwoordelijken, dit is mijn derde en mijn meest gemeende wens voor het nieuwe jaar.

Omdat we vrede wensen. Omdat oppositie ruziemakerij betekent. Omdat oorlog zonder wapens ook oorlog is en omdat we oorlog kunnen missen als de pest, voor een gelukkig nieuwjaar, met eindelijk vrede na 60 jaar.

Te mogen leven in een milieu waar water rustig kabbelend zijn weg vindt in de beekjes naar de zee, waar wandelen langs het water een onbetaalbare verpozing is, waar samenwerken schering en inslag is, dat is mijn diepste wens voor U, voor alle Belselenaren, voor alle burgers van ons land, bij de aanvang van het nieuwe jaar.

Met de meeste hoogachting

Omer Burm.