2002

   

      GELUKKIG NIEUWJAAR.

 

Geachte Beleidsverantwoordelijken.

 

Het politiek gebeuren waarmee de samenleving wordt geconfronteerd stemt tot nadenken.

Van kindsbeen af heb ik de politiek ervaren als een machtsconfrontatie tussen positie en oppositie:  de machtshebbers tegen de niet-machtshebbers en omgekeerd.

 

Als leraar in het eerste leerjaar der lagere school had ik als taak samen te werken met kinderen van ouders uit allerlei partijen en gezindheden.

Onze opdracht was "samenwerken" en in groepsverbanden het programma afwerken. We lukten daar aardig in.

Die samenwerking tussen kinderen van het eerste leerjaar der lagere school kan als voorbeeld gelden voor samenwerking tussen politiekers.

Positie en oppositie voeren is ons als met de paplepel van kindsbeen af meegegeven: "niet samenwerken".

Moeten we niet besluiten: Zo een politiek is tijdverlies en draagt niet bij tot geluk in de samenleving?

Waarom zou samenwerken tussen grote mensen niet mogelijk zijn? Louter omdat ze het niet gewoon zijn? Het ruikt naar machtswellust.

Eendracht maakt macht! Positie tegen oppositie! ... Het klopt niet.

 

Een grote samenwerking tussen alle verkozenen van de bevolking, dat is mijn wens voor 2002.

"Nooit meer oorlog!" tussen de verkozenen, dan is er een voorbeeld voor de bevolking.

Het daget in het oosten, de zonne rijst?... Moge het waar worden.

 

                             Voor allemaal een gelukkig 2002.

 

                                                O. Burm.